تصنیف « ریشه در خاک » از البوم شبهای پاییزی اثر استاد شهرام ناظری
تو از این دشت خشک تشنه روزی کوچ خواهی کرد
و اشک من ترا بدرود خواهد گفت.
نگاهت تلخ و افسرده است
دلت را خار خار نا امیدی سخت آزرده است.
غم این نابسامانی همه توش وتوانت را زتن برده است.
تو را کوچیدن از این خاک ،دل بر کندن از جان است. تو را با برگ برگ این چمن پیوند پنهان است.
تو را این ابر ظلمت گستر بی رحم بی باران
من اینجا ریشه در خاکم
امید روشنائی گر چه در این تیره گیهانیست
ما را در سایت عملیات فتح چهار دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 185